HenkBovekerk.nl

Het meest pijnlijke moment van de dag is voor mij keer op keer het moment waarop ik me besef dat mijn verwachtingen van mezelf niet overeenkomen met de werkelijkheid van mijn bestaan. De bom slaat meestal in tegen de tijd dat weldenkende mensen gaan slapen. Dan begin ik te lezen, te schrijven, te denken aan gisteren, vandaag en morgen; ik zet mijn wekker een uurtje vroeger, ruim mijn kamer nog even op om de volgende dag met een schone lei te kunnen beginnen en daarna huil ik mezelf zachtjes in slaap. Grant me chastity and continence, but not yet. Lees verder »

Mijn eerste ervaring met poëzie had ik, toen ik samen met twee vriendjes een gedicht schreef voor een klasgenootje van de basisschool. Wij waren voor Feyenoord. Hij was voor Ajax. En we lagen al jaren in een homerische vete. Ik was een jaar of negen oud. Het rijmpje ging als volgt: “Jantje Groot / Kankerjood”. Lees verder »