HenkBovekerk.nl

Dat het najagen van succes tot andere keuzes leidt dan het najagen van geluk, dat wisten de oude Grieken al. Zo verkiest Hektor in de Ilias de kans op oorlogsroem boven gelukkig samenzijn met zijn vrouw Andromache en zoontje Skamandrios. En dat terwijl hij ze beiden waarschijnlijk nooit meer zal zien. Hektor is bang dat anderen hem een lafaard vinden als hij niet meevecht. En in zijn hart wil hij ook graag vechten, zegt hij. Zijn roem is hem meer waard dan zijn gezin.

Troje is gedoemd te vallen, dat weet Hektor, maar aan het leed van de stad heeft Hektor een broertje dood-alleen het leed van zijn vrouw en zoontje kan hem ontroeren. Wat doet opperbevelhebber Hektor? Staakt hij de oorlog? Vlucht hij? Nee. Hij vecht door tot het bittere eind.

Andromache kan wel janken. Ze is in haar leven alles kwijtgeraakt: haar vader, haar moeder en haar zeven broers. Hektor is alles voor haar en ze smeekt hem te blijven. Hij weigert, haar troostend met de gedachte, dat als ze straks de slaaf is van een Griek, dat mensen dan zullen zeggen: “Dat is de vrouw van Hektor, de dapperste held van de paardentemmende Trojanen, toen de Grieken streden om Troje.” Het is volgens Hektor beter een ongelukkig, beroemd slaaf te zijn dan de gelukkige vrouw van een onbekend man.

Roem. Succes. Navolging. We vallen er allen ten prooi aan: in elk van ons schuilt een prins Hektor. Zoals de moedereend zich uithongert voor het succes van haar eieren, zo verhongeren wij ons geluk–de Andromaches en Skamandriossen in onze levens–uit voor het succes, de roem, de navolging van onze arbeid.

De oorlogen die wij voeren zijn vaak zo zinloos als die van Hektor. Je bouwwerken zullen eens vallen, zoals Troje eens viel. Bovendien is de concurrentie vele malen talrijker dan je eigen makkers. En uiteindelijk zal alleen het lief en leed van je geliefden je ontroeren. Misschien moeten we, als opperbevelhebbers in onze eigen oorlog, wat vaker kiezen voor onze geliefden dan voor onze roem. Vanity of vanities, saith the Preacher, vanity of vanities; all is vanity.