Er is niets wat hier nog blijft

janvantienen_erisnietswathiernogblijftVrijdagavond 16 oktober 2015 vond in gallerie Vriend van Bavink te Amsterdam de boekpresentatie plaats van Er is niets wat hier nog blijft van Jan van Tienen. Mensen werden bedankt, passages werden voorgelezen, boeken werden verkocht, leverworst en kaas werden gegeten. Er werd gedronken op Jan van Tienen en dat er maar veel boeken verkocht mogen worden. Jan, namens De Gebroken Rug van harte gefeliciteerd met je debuut, en we hopen nog veel moois van je te mogen lezen.

4 à 5 dingen uit mijn leven die schrijvers zich hebben toegeëigend

hitchhikerPas toen ik mijn gezicht afdroogde besefte ik dat de handdoek die ik gebruikte vier dagen op de grond in de sportschool had gelegen. Ik had hem maandag laten slingeren en vrijdag in een groezelig hoekje teruggevonden toen ik mijn veters strikte. Thuis had ik hem over de leuning van de luie stoel gelegd en daarna was ik de hele episode weer vergeten, tot ik me ermee stond af te drogen. Toen ik het samengestelde aroma van zweet, rubberen vloer, gebakken eieren en sigarettenrook opsnoof dacht ik: hier zou je een stevige kruidenthee van kunnen trekken.  Lees verder

Alice brengt het kleine meisje in je naar boven

alice_in_wonderlandIk droomde dat ik in een speelparadijs was, opgezet door Floyd Mayweather en Manny Pacquiao. Alles was zilvergrijs, diverse etages waren verbonden via trappen en bruggen. Ik speelde met een flesgroene stuiterbal en voelde me senang, tot de vriendin van een vriend van me de bal uit mijn handen sloeg. De bal stuiterde de bosjes in en kwam terecht onder een tak met een dode vogel erop. Het was een geplukte, vlezige loopvogel met rode poten, een grote rode snavel en blauwe ogen. Ik was angstig, ik houd sowieso niet van vogels. Gelukkig stonden er tegen een klimrek langs de wand roeispanen opgesteld. Sommige waren te zwaar om te tillen, het duurde even voor ik een handzaam exemplaar had gevonden. Toen ik de bal met de roeispaan uit de bosjes probeerde te vissen, viel een van de bloedrode poten van de vogel af, bovenop de bal. Het spel was over, kakelend werd ik wakker.  Lees verder

Onze avond met Michel Houellebecq

houellebecq-in-utrechtAls intellectueel exhibitionist kom je vaak ver met bluffen, maar als Houellebecq in je eigen stad een festival aandoet, dan is niet gaan geen optie. Afgelopen weekend vond in Utrecht de vijfde editie van City2Cities plaats, een literair festival met een naam als een sponsorloop. Neusje van de zalm was Michel Houellebecq, die op zaterdagavond in het oude postkantoor op de Neude over zijn nieuwe boek kwam praten. Henk en Klaas waren aanwezig, zodat ook zij nu kunnen zeggen: wij waren erbij. Dit is hun verslag. Lees verder

De mens als machine, met een ferme streep licht

vonnegut-breakfast-of-championsIn goede boeken zit vaak een mespuntje waanzin, aldus Pieter Steinz in zijn recente essay Waanzin in de wereldliteratuur. Miguel de Cervantes, Edgar Allan Poe, Virginia Woolf—schrijvers van alle tijden lieten zich door waanzin inspireren, en sommige waren zelf rijp voor het dolhuis. Afgelopen week las ik een boek dat Steinz niet bespreekt, maar dat wel toppie de poppie waanzinnig is. Het werd me een jaar geleden aangeraden door een technicus op mijn werk. Op een ochtend zat hij met een peuk en bak koffie op het terras voor het filmhuis waar we werken. ‘Aan het ontbijt?’ vroeg ik. ‘Breakfast of Champions,’ antwoordde hij, ‘—wat trouwens ook een geniaal boek is.’ Zo ging dat.  Lees verder

Meer praten minder lezen: stellingen van Pierre Bayard

Dat je best over boeken kunt praten die je niet hebt gelezen, weet iedereen die een maand op een middelbare school heeft gezeten. Toch schreef de Franse psychoanalyticus en literatuurdocent Pierre Bayard een heel boek om dat aan te tonen, Hoe te praten over boeken die je niet hebt gelezen (2007). Ik kocht het ooit voor twee euro bij de Slegte in Nijmegen, toen ik daar tijdens mijn master melancholische middagwandelingen maakte. Lange tijd las ik het niet, begin dit jaar wel, en nu praat ik er weleens over.  Lees verder

Zwarte komedie over mislukte nieuwbouwstad

joris-van-casteren-lelystadTwee jaar geleden kreeg ik een rondleiding door Lelystad van Joris van Casteren, schrijver van het boek Lelystad. Ik studeerde geschiedenis in Nijmegen. Met twee andere studenten volgde ik de gloednieuwe Engelstalige master. Er waren geen buitenlandse aanmeldingen, het meest exotische exemplaar was een Limburgs meisje dat elke week een andere haarkleur had. Lees verder

Interview met fotojournalist Boudewijn Bollmann over zijn liefde voor ‘De avonden’ van Gerard Reve

gerard-reve-de-avondenBij De Gebroken Rug waarderen we boeken en melancholie. Daarom vroegen we Boudewijn Bollmann naar zijn inktzwarte liefdesrelatie met De avonden van Gerard Reve. Bollmann is fotograaf, en een goeie. Hij fotografeerde onder meer voor Vrij Nederland, NRC Handelsblad, MU en Vice Magazine, en een deel van zijn werk hangt vanaf januari in het Nederlands Fotomuseum voor de tentoonstelling Rotterdam in the Picture. Kortom: Boudewijn Bollmann riekt naar succes. Omdat hij in zijn werk vaak verwijst naar Gerard Reve en zijn gemoed al jaren spiegelt aan dat van Frits van Egters, vroegen we hem in Rotterdam naar de hoed en de rand, ten einde zijn ziel te doorgronden. Lees verder

Het geinige grote baggerboek van I.L. Pfeijffer

ilja-leonard-pfeijffer-het-grote-baggerboek‘Waar het nou helemaal in wezen om draait bij het baggerwezen, kan deze jongen haarfijn uit de doekjes winden. Als je zo’n tijd heb meegedraaid op de bak als ik, dan heb je echt wel twee of drie handjes vol anekdotes meegemaakt in die jaren.’ Hou je van lachen? Dan is Het grote baggerboek van Ilja Leonard Pfeijffer echt iets voor jou. Een geinig dun boekje met taal om bij te gieren. Lees verder