in Poëzie

Voorgelezen

Je bent gelukkig
wanneer je in een wankele straatbibliotheek
een stukgelezen boek vindt dat je aanspreekt

De rug gebroken hoekjes bruin bepoteld
door eerste tweede derde vierde hand die
grofweg in een jaartal op het schutblad
zich even gretig aftrok als een ander

Door gespitste ezelsoren hoor je
tussen kladderig vergeelde vellen
gesmoorde stemmen vaag weerschallen
van lovers die nog lazen voor het slapen
tijdens onvoltooid verleden verliefdheid
alsof het over jou gaat

De hoofdstukken van morgen zijn donker
als de tanden van de schrijver die stomdronken
van jouw geschiedenis de afloop alvast opschreef
je kaft zo vaal doordat de zon nog scheen

De eerste zinnen komen genadeloos binnen
als een schoonheid op een vliering vol ellende
daarna wordt het snel minder kan ik je vertellen

Ik heb je al eens voorgelezen

Zoals verschenen in Onverveerd #2