Karsten de Vreugd maakte een film over de omstreden Pinksterkerk

karstenzondagskinderenOp dinsdag 12 december 2017 komt de VICE-documentaire Zondagskinderen uit, een kritische film over de Pinksterkerk. De Pinksterkerk is een steenrijke protestantse radicale geloofsgemeenschap die in de twintigste eeuw vanuit de VS is overgewaaid naar Nederland. Waar de gereformeerden in zwarte kousen sombere psalmen neuriën, dansen de pinksterspringers op gitaarmuziek. Jezus is geen lijk aan een kruis, maar een knuffelbeer die je daadwerkelijk in je kunt voelen, en waar je dan high van wordt.  Lees verder

Naar boven

Laten we naar boven gaan
fuiven als een juichsopraan
reidans in een bloedbanaan
met chocolade

Vingers wijzen naar de maan
huilend wordt ‘t aangenaam
wat was ook alweer je naam
drink limonade

Ga maar in het midden staan
en zing nog eens dat lied
van dat we sterven gaan

Winkelstraat

Ik heb te veel gegeten bij de Yakibar
of bij de Shabu Shabu of de Maoz

Ik waggel van het Muntplein naar het Rembrandt
langs winkels vijf casino’s en een Kruidvat

Gevels wijzen naar me met hun hijsbalk
als kannibalen die me koken in hun ketel

Ben ik die blauwe broek met linnen tasje?
Die lodderige leesbril met die vouwfiets?

Je kunt hier extra tweede gratis bij de Body
Je kunt weer sparen voor handdoeken bij de Etos

Alsof ik op de grond lig in een kerklaan
bruine bladeren waaien langs mijn wangen

Meisjes in lange jassen die ik wil verscheuren

‘When God Sleeps’ toont de kracht van muziek tegenover onderdrukking

whengodsleepsAls ik in de spiegel kijk zie ik een forse dertiger met een donkere baard en een bril met ronde glazen boven pokdalige wangen. Als ik naar het gezicht van Shahin Najafi kijk, de hoofdpersoon van de IDFA-documentaire When God Sleeps, zie ik een soortgelijk gezicht, vooral als hij aan het begin van de film een akoestisch optreden geeft in Berlijn. Ik herken mezelf in hem en voel empathie voor de Iraanse liedjesschrijver. Verderop in de film kom ik erachter dat hij ook graag roerbakgerechten eet, bier drinkt en oude schrijvers citeert: meer herkenning en empathie.  Lees verder

Silas: de beschermheer van het Liberiaanse oerwoud

silasLiberia is een warm land in West-Afrika, rijk aan natuurlijke bronnen. Niet alleen diamanten, maar ook grote bomen, beter bekend als ‘het oerwoud’. Veel van dat oerwoud is onder het bewind van oorlogsmisdadiger Charles Taylor gekapt en verkocht aan buitenlandse bedrijven, in ruil voor geld en wapens. Sinds het aantreden van president Ellen Johnson Sirleaf in 2005, die “power 2 da people” en “klaar met corruptie” beloofde, gaat de illegale houtkap gestaag verder. IDFA-documentaire Silas (gemaakt door Anjali Nayar, met als executive producer Leonardo DiCaprio, wat dat ook precies moge betekenen) volgt activistenleider Silas Siakor in zijn noeste strijd om de Liberiaanse overheid en het grootkapitaal ter verantwoording te roepen.  Lees verder